Tuxedomoon andermaal subliem

0 4W3A2229k

Tuxedomoon was terug in Heerlen. Wegens succes geprolongeerd na een indrukwekkende show vier jaar geleden. De conclusie destijds: “Een van de concerthoogtepunten van 2012.” De lat lag dus hoog afgelopen maandag in poppodium Nieuwe Nor. Foto’s: René Bradwolff

Daar staan ze weer: Blaine L. Reiniger en Steve Brown. Mannen van statuur die al bijna 40 jaar vriend en vijand verbazen met hun eigenzinnige Tuxedomoon. Nog steeds in de rug gesteund door bassist Peter Principle en trompettist Luc van Lieshout. Principle is de man die de boel al sinds de jaren ’70 stevig op de rails houdt terwijl zijn collega’s alle hoeken van het speelveld verkennen, van Lieshout staat er net zo stoïcijns bij en laat ook enkel zijn instrument spreken. De eerder dit jaar overleden performance- en video artiest Bruce Geduldig is vervangen door David Haneke die zich beperkt tot bewegende achtergrondprojecties en droge beats. De nadruk ligt deze keer dus nadrukkelijker op de muziek.

Tuxedomoon’s terugkeer naar de Nieuwe Nor staat in het teken van het debuutalbum Half-Mute uit 1980. Een eclectische plaat vol donkere songs die zowel liefhebbers van new wave, jazz, pop, post-punk als klassiek aan zich weet te binden. Een plaat ook die in 2016 nog stevig overeind staat. Vooral de instrumentale nummers komen met name door toedoen van van Lieshout tot volle bloei. Zijn sfeervolle, soms romantische maar net zo vaak experimentele spel zorgt voor een enorme meerwaarde ten opzichte van de studioversie die nog als trio, niet lang voor de komst van de trompettist, werd opgenomen.

Na het ovationele applaus dat de heren ten deel valt als Half-Mute is afgerond blijkt de show pas halverwege en worden we getrakteerd op een fraaie bloemlezing uit het resterende oeuvre van de band, waarbij Reiniger afwisselend gitaar en viool speelt en af en toe de zang voor zijn rekening neemt. De overige (schaarse) vocalen komen van Brown. Duidelijk de mindere zanger van de twee maar heer en meester op de klarinet, waarop hij tot hemelse hoogten stijgt als hij het duet of het duel mag aangaan met van Lieshout. Romantisch, donker, experimenteel en betoverend tegelijk. Kippenvel alom.

Alsof het allemaal niet genoeg is blijkt Tuxedomoon bij tijd en wijle ook behoorlijk stevig te kunnen swingen. Al blijft haar grootste floorfiller, No Tears, zoals gebruikelijk achterwege. “It’s not about playing popsongs for 40 years. We’re not the Rolling Stones” verklaarde Reiniger onlangs op de Duitse Radio. Toch kan hij het niet nalaten een dansje te maken op het podium als het nummer tijdens de afterparty met DJ Kitty voorbij komt.

Kortom; het moeilijk definieerbare Tuxedomoon imponeerde andermaal met een sublieme show vol muzikaal avontuur in een goedgevulde Nieuwe Nor. Een van de concerthoogtepunten van 2016!

Tuxedomoon speelde 0p 23 mei jl in Poppodium Nieuwe Nor in Heerlen.
Setlist: Nazca / 59 to 1 / Fifth Column / Tritone (Musica Diablo) / Loneliness/ James Whale / What Use? / Volo Vivace / 7 Years / KM / Seeding the Clouds / East/Jinx / This Beast / Time To Lose / Muchos Colores // Dark Companion / Some Guys / Nervous Guy / Baron Brown.

4W3A2135k

4W3A2117k

4W3A2208k

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s