De weelderige herrie van Lazy Queen

04W3A9308k

Zaterdagavond ronkten de gitaren weer ouderwets in de Oefenbunker. Het toverwoord was stoner maar die term dekte de lading bij lange na niet. Opener Mantra Maze uit Utrecht paste nog het best in dat plaatje, met hun sterk aan Kyuss refererende sound. Zwaar, vet en met een aanstekelijke groove. Als tweede band trad het Heerlense Sugar Plum Fairy voor het voetlicht met een iets alternatiever en bij vlagen jazzier geluid (als de term stonerjazz nog niet bestaat is hij bij deze gedeponeerd) en een verzameling afwisselende en vaak meeslepende songs, waarin de sologitaar geregeld een hoofdrol opeiste. Toch was het afsluiter Lazy Queen dat de show stal. De energieke New Yorker Henrik Søberg verzamelde enkele jaren geleden een stadsgenoot en twee Noren om zich heen, draaide de volumeknop richting 11 en balanceert met zijn band sindsdien op een strak koord tussen punk- en psychrock. Een explosieve cocktail van grootstedelijke herrie en weelderige gitaren. Jesus & Mary Chain en Pixies samen met Steve Hillage in een aftandse garage in Brooklyn. Maar dan in Landgraaf. In een akelig lege Oefenbunker. Iets met thuisblijvers en ongelijk. Zij zullen het moeten doen met bijgaande foto’s. Gemiste kans mensen! Lees verder

Whispering Sons

4W3A8326k

Whispering Sons won vorig jaar de pretentieuze Belgische bandwedstrijd Humo’s Rock Rally en bouwde een gedegen live reputatie op dankzij veel shows in binnen- en buitenland. Waaronder een straffe set op Pukkelpop. En dat allemaal met een niet alledaagse en verre van hippe desperate post-punksound die met een teletijdmachine vanuit de eighties deze kan op lijkt geflitst. Maar denk niet met een retro-act van doen te hebben. Whispering Sons strekt namelijk dermate fanatiek en overtuigend van leer alsof ze het genre eigenhandig heeft uitgevonden. De uitgesponnen onheilspellende gitaarriffs. De loodzware baslijnen. De kille beats. Het wordt allemaal vol jeugdige overmoed de zaal in geslingerd en zet het overwegend oudere publiek (dat naar hartje Heerlen kwam voor EBM-veteraan en headliner Dirk Ivens) al rap in beweging. Lees verder

En toen kwam Jan Smeets…

Pink Pop, Toneelgroep Maastricht
Pinkpop, een muzikaal liefdesverhaal is een tragikomedie van Toneelgroep Maastricht met o.a. Huub stapel en Rowwen Hèze, tegen de achtergrond van 47 jaar Pinkpop. De show kreeg na haar première uitstekende recensies en dat blijkt meer dan terecht.

Het decor waartegen de voorstelling, een muzikaal liefdesverhaal zich afspeelt is herkenbaar. De ontmanteling van de mijnen vanaf 1966, de ramp met de naftakraker bij DSM in 1975, de overstroming van de Maas in 1993. Maar ook de wegtrekkende jeugd en drugsproblematiek. Het is de achtergrond waartegen het leven van Wiel zich afspeelt. Zestig jaar en getroffen door Alzheimer leeft hij steeds meer in dat verleden. Met zijn eigen liefdesgeschiedenis als leidraad. En Pinkpop. Vooral Pinkpop. Het festival dat honderden sterren naar Zuid-Limburg bracht en na de zo desastreuze mijnsluiting de trots herintroduceerde. Er was immers niets meer “en toen kwam Jan Smeets.” Wiel hoefde de wereld niet meer te ontdekken: “één keer per jaar komt de wereld naar ons”. Lees verder

Supergenius / Partisan

Wat doe je als je én de degradatiekraker Roda JC – Sparta wil bezoeken in Kerkrade én in Hasselt een paar veelbelovende Vlaamse bands wil zien? Dan wacht je tot de voorsprong van de thuisclub groot genoeg is om het stadion te verlaten en voor de file uit richting België te karren. Het resultaat: voltreffers in het Parkstad Limburg Stadion én Muziekodroom.

FullSizeRender_1 Lees verder

Anderson, Rabin & Wakeman

IMG_3533

Als er één band is wiens bezettingswisselingen een eigen plek verdienen op Wikipedia, dan is het Yes. Vanaf de oprichting in 1968 versleet de prog- en artrockgigant maar liefst 19 bandleden, waarvan een deel de band verliet om later (soms meermaals) weer terug te keren. De meest tot de verbeelding sprekende en succesvolle line up’s zijn die uit de vroege jaren ’70 en ’80. De eerste leverde inmiddels klassieke albums af als ‘Fragile’ en ‘Close To The Edge’. De tweede zorgde in 1983 voor de grote commerciële doorbraak met ’90125’ en de daarvan afkomstige wereldhit ‘Owner Of A Lonely Heart’.

Lees verder

Dool

01 - 4W3A3045k

Ryanne van Dorst zette ooit als Elle Bandita de Nederlandse clubscene op stelten maar is tegenwoordig bij het grote publiek vooral bekend van Expeditie Robinson en het BNN programma Geslacht. Met haar huidige band Dool leverde ze onlangs het uitstekend ontvangen album ‘Here Now, There Then’ af. Een plaat die wordt gepromoot middels een Europese tour, die haar afgelopen vrijdag naar de Oefenbunker in Landgraaf bracht. Foto’s: René Bradwolff

Opgewarmd door de black metal formatie Dood, die jammerlijk (deze band verdiende beter) werd gehinderd door een erbarmelijk geluid, kreeg het in grote getale opgekomen publiek een volvet menu vol psychedelische hardrock, groovende sludge, doom- en postmetal voorgeschoteld. Verpakt in acht songs die, ondanks de soms lange speelduur, van begin tot eind boeiden. Soms verrassend poppy, dan weer trippy maar op momenten ook zonder mededogen aanleunend tegen een loodzware band als Amenra. Lees verder

Traditie

Onlangs kwam er een verzoek van de redactie van D’r Uul. De carnavalskrant van Gebrook. Of Hoensbroek, zoals ze elders zeggen. Omdat het zijdelings over muziek gaat en ik het graag digitaal wil archiveren plaats ik het ook maar even op Head Music. En voor de liefhebbers…

16681716_1595708750456513_849378932071958298_n

Ze kènne mich allemoal, doe wèts wat ze mich kènne.
Want noe is ’t carnaval, en loester ich noa gènne.

Of ik een stukje wil schrijven over carnavalstradities. Over lokale gebruiken, in Hoensbroek maar ook elders. Dat treft. Ik vier het feest namelijk óók in Heerlen en Treebeek, waar eveneens nog veel mooie tradities in ere worden gehouden. Maar je moet er steeds beter naar zoeken. Lees verder

Pet Sounds

04W3A6395k

Twee weken na het eerbetoon aan ‘Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club Band’ door The Analogues staat er een ander legendarische popplaat centraal in de Rabozaal in het Parkstad Limburg Theater. Deze keer niet van The Beatles maar van The Beach Boys, die door een groep bekende Nederlandse artiesten worden geëerd vanwege een halve eeuw ‘Pet Sounds’. Foto’s: René Bradwolff

De overeenkomsten met het avondje Analogues zijn niet te negeren. Er is een achttien-koppige band met blazers, strijkers en oude bekenden uit de Nederpopscene, er staat flink wat vintage apparatuur op het podium en er wordt toegewerkt naar een integrale uitvoering van het betreffende meesterwerk. Popprofessor Leo Blokhuis is er om de boel aan elkaar te praten, dus niets lijkt een geslaagde avond in de weg te staan. Lees verder

Deeldelarie

4W3A5624k

Een oude bekende, zaterdagavond in de knusse (en uitverkochte) INGzaal van het Parkstad Limburg Theater. Deeldeliers, het gezelschap rond Jules Deelder en Bas van Lier doet namelijk ook tijdens haar derde tour Parkstad aan. Deze keer met een theatervoorstelling, waarbij er beduidend meer ruimte is voor gesproken woord dan tijdens de voorgaande clubtours. Toch staat ook tijdens deze ‘Deeldelarie’ show haar muziek centraal. Swingende Hammond-jazz met veel ruimte voor de scheurende tenorsax van Boris van der Lek. Soms bluesy, soms afbuigend richting soul en een enkele samba. Deelder tikt op die momenten vooral ijverig met zijn brushes mee met de meesterlijke drummer Erik Krooger maar blijkt ook behoorlijk te kunnen zingen. Lees verder