Conincxpop 2018

B99A3078kAlgiers

Zaterdag stond Elsloo en omstreken weer in het teken van Conincx Pop. De 36ste editie alweer. Het was nog de vraag of deze jaargang er zou komen want de afgelopen jaren ging het gratis festival gebukt onder slechte weersomstandigheden. Maar de lokale ondernemers zorgde er middels een financiële injectie voor dat Conincx Pop ook dit jaar doorgang kon vinden. Elsloo zonder Conincx Pop, zo oordeelden de ondernemers, dat kan écht niet. Foto’s: René Bradwolff

En zo was het festivalterrein tussen Maas en Julianakanaal afgelopen weekend weer ouderwets drukbevolkt. Deels wegens het zomerse weer maar vooral vanwege de aantrekkelijke programmering. Conincx Pop heeft wat dat betreft een reputatie hoog te houden. Hoewel het een gratis festival én een dorpsfeest voor alle omwonenden betreft, staat het onder muziekliefhebbers namelijk bekend vanwege de verrassende en uitstekende namen op het affiche. Waarbij de blik vaak op de Belgische zijde van de Maas maar ook van de Noordzee wordt gericht. Zo’n festival waar je bandjes ontdekt die niet lang daarna doorbreken naar het grote publiek of die elders al groot zijn en hier nog in een kleinschaligere setting te bewonderen. Lees verder

Advertenties

Het wij-gevoel van Parkcity Live

PCL18D2-Kathsphotography-6367
Afgelopen weekend vond de achtste editie plaats van Parkcity Live. Ooit begonnen als buurtfeest voor de bewoners van de Heerlense wijk Bekkerveld en inmiddels uitgegroeid tot buurtfeest voor de bewoners van Heerlen en wijde omstreken. 
Foto’s: Katharina Sogeler

Hoewel het muzikale aanbod centraal staat (een dikke 50 acts op drie podia) ligt daarin niet de verklaring voor het succes. Het festivalterrein wordt vooral bevolkt door vaste bezoekers. 17.500 Mensen per dag, die een ticket kopen voordat het programma bekend is. Posters zijn dus niet nodig, een aankondiging op Facebook is genoeg. Lees verder

Pinkpop 2018

FooFighters

Foo Fighters

En toen kukelden we met zijn allen van de roze wolk. De ochtend na Pinkpop 2018 was de roes alweer voorbij. Waar we zouden terugkijken op een uiterst geslaagde editie van het oudste en grootste festival van Nederland, verschenen er ineens berichten van geheel andere strekking. Vlak voor de vijftigste editie sloeg voor het eerst in al die jaren het noodlot toe. En dat terwijl het drie dagen lang groot feest was geweest. Het weer was top, het programma bood voor elk wat wils, de bezoekersaantallen waren zelden zo hoog, de sfeer was optimaal en er stonden eindelijk weer eens drie headliners uit de (quote Jan Smeets) ‘Champions League’ die hun status waarmaakten. Foto’s: Bart Heemskerk (tenzij anders aangegeven)

Zoals ieder jaar werd vooraf weer veel gemopperd over de programmering. Te weinig rock, te zeer gericht op de allerjongsten, weinig verrassend… De bekende riedel. En zoals altijd viel het in de praktijk weer hartstikke mee. Tuurlijk, Pinkpop is een mainstream festival, van meet af aan altijd al geweest (een enkele editie uitgezonderd) en dat zal waarschijnlijk altijd zo blijven. Maar wel een mainstreamfestival waarop nog iets te ontdekken valt, met een eigenzinnig randje én met de allergrootste namen, waarmee het in Nederland een unieke positie inneemt.  Lees verder

Roger Waters: Us and Them

Roger Waters. Als Pink Floyd-freak hoor ik hem te omarmen. Maar dat lukt niet altijd. Het is meer een haat-liefdeverhouding. Mijn liefde voor The Floyd ligt vooral in de late jaren zestig en de vroege seventies. Toen aanvankelijk Syd Barrett en al snel David Gilmour, maar vooral ook Richard Wright geluidsbepalend waren. Van The Piper At The Gates of Dawn tot en met Obscured By Clouds. Een zeven albums durende en interessante aanloop naar The Dark Side Of The Moon. De plaat waarop in 1973 alle deeltjes uit het Floyd-universum perfect op hun plaats vielen en de perfectie werd bereikt. Waters drukte daarná zijn stempel en teert sindsdien tot op de dag van vandaag op die nalatenschap maar presenteert zich tegenwoordig doodleuk als ‘The Creative Genius of Pink Floyd’. Daar word ik een beetje kriegelig van. Toch zat ik onlangs weer in een sfeerloze mega arena in afwachting van de zoveelste spektakelshow vol gerecyclede Pink Floyd stuff.

waters6

Lees verder

Johan Derksen en de Blues

scenefoto_13_johan_derksen_keeps_the_blues_alive_-_fotografie_aad_nieuwland.1280x1280

De voetbaljournalist Johan Derksen is tegenwoordig vooral bekend van het spraakmakende televisieprogramma Voetbal Inside. Maar voetbal is slechts werk. Dat zegt ie zelf. Zijn ware passie is muziek. En dat was te merken, afgelopen zaterdag in Heerlen, waar hij in een uitverkochte Limburgzaal de blues predikte met zijn show Johan Derksen Keeps The Blues Alive.

Hoewel zijn naam het grootst op het affiche staat verblijft Derksen in het theater vooral in de schaduw. Want hoewel hij doorgaans het hoogste woord heeft, beperkt hij zich deze keer tot af- en aankondigingen, het af en toe verstrekken van relevante informatie en een enkele grappige kwinkslag. Uit liefde voor de muziek zette hij deze show op de rails en door er zijn naam aan te verbinden werden deuren geopend die normaal hooguit op een kier zouden staan. Dat was zijn drijfveer, het podium boeit hem niet zo. Lees verder

Achterstallig onderhoud…

1B99A7689kTriptides

Het lag hier weer eens een tijdje stil. Kwestie van drukte, persoonlijke omstandigheden en prioriteiten. Wat hebben we hier gemist. Triptides (Bloedmooie psychedelica uit California in de Oefenbunker op 23 maart). Kadavar (Duitse Black Sabbath fans met een voorliefde voor zware psychedelica, vintage kleding en ventilatoren) en Mt. Atlas (een debuterende Heerlense superband die headliner Kadavar van de planken speelde) in de Nieuwe Nor op 8 april. The Grandmothers of Invention (afscheid van de hoogbejaarde Frank Zappa alumni Don Preston (85) en Bunk Gardner (84) op 25 april in de Nieuwe Nor. Ed Mann (64) was er ook en ondergetekende (50) mocht als een van de Disco Boyz plaatjes draaien. Top avond!). Kings & Queens Gathering (op Koningsnacht 26 april in de Oefenbunker met o.a. Hot Rod Riot en uw eigen DJ Head Music). Amy Jo Doherty and The Spangles (De zus van Pete Doherty met een doldwaze show in een nagenoeg lege Oefenbunker op 28 april). Bevrijdingsfestival Heerlen (5 Mei op het Pancratiusplein met onder anderen alweer een gloriërend Mt. Atlas en een melig dansfeestje met Donnie). Gelukkig hebben we wel de foto’s van René Bradwolff nog. Lees verder

A Night At The Theatre

Blokhuis-Van-Velzen-Slide

Leo Blokhuis was 13 jaar in 1974 en werd in het hart geraakt door Killer Queen. Roel van Velzen was 13 jaar in 1991, het jaar dat Freddie Mercury stierf. Blokhuis’ liefde bekoelde in 1980, van Velzen werd juist gegrepen door de sound van de eighties. Greatest Hits 1 versus Greatest Hits 2. Het is de inleiding tot A Night At The Theatre, een eerbetoon van een ‘popprofessor’ en muzikant aan één van de grootste en meest succesvolle bands uit de popgeschiedenis.

Ikzelf was 13 in 1980. Oud genoeg om de platen uit de jaren ’70 van voor tot achter te kennen, net op tijd om de band tijdens haar resterende tournees te gaan zien. De Hot Space Tour, de Works Tour en de Magic Tour. Shows die een impact maakten die tot op de dag van vandaag nooit meer zou worden overtroffen. Ondanks dat ook ik vond dat Queen’s muziek uit die periodes niet in de schaduw kon en mocht staan van het ‘oude’ werk. Lees verder

Cory Henry predikt funk

0B99A0672k

Drie jaar geleden speelde Snarky Puppy in de Limburgzaal één van de meest bejubelde shows van de laatste jaren. Niet op zijn minst dankzij Hammond-speler Cory Henry. Die was afgelopen vrijdag terug in Heerlen dankzij een een-tweetje tussen JazzOUT! en Jazz Maastricht. Met zijn nieuwe band The Funk Apostles én hoge verwachtingen. Foto’s René Bradwolff

Hoge verwachtingen dus. Op basis van de genoemde show met Snarky Puppy en vanwege zijn staat van dienst. Cory Henry (Brooklyn, 1987) tourde namelijk met onder anderen Bruce Springsteen en P. Diddy en bracht twee succesvolle solo albums uit, die met name hoog scoorden in jazz- en gospelkringen. In Heerlen beleven we de aftrap van zijn huidige Funk Apostle tour en dan betekent swingen met een hele grote S. Heersend vanachter zijn Hammond B3, Moog en Harpejji neemt Henry tevens de vocalen voor zijn rekening en ook daarin slaagt hij met vlag en wimpel. Lees verder

Midge Ure

29136372_2046054745422195_4857797720481464320_n

Midge Ure is een grote meneer. We kennen hem vooral van Ultravox en zijn solo-carrière maar hij speelde daarnaast onder meer in Slik, The Rich Kids, Thin Lizzy, Visage en uiteraard Band Aid, waarvan hij met Bob Geldof de grote initiator was. En diezelfde Midge Ure stond vorige week op de planken in Heerlen, met voldoende hits op zak om een verzamelalbum te vullen.

Midge (die eigenlijk James heet) werd volwassen in het post punk- en new wave-tijdperk en brak door naar de mainstream met synth pop en art rock. Vaak zweverig, soms duister en veelal dansbaar. Dat hij in Heerlen in de Rabozaal van het Parkstad Limburg Theater een seated concert zou geven deed vooraf al veel wenkbrauwen fronsen maar de eigen keuze voor Sailor- en The Sweet frontman Pete Lincoln als support is nog veel weirder. Sterker nog, het moment waarop Lincoln (solo met twaalfsnarige gitaar) de zaal vol Ure fans de jolige 70’s feestkraker Glass Of Champagne laat meeklappen is surrealisme ten top. Een deel van het publiek gaat aarzelend overstag, de rest kijkt elkaar verwonderd aan of knijpt zichzelf in een arm. Lees verder