The Bizarre World Of Frank Zappa

Frank-Zappa-Hologram-Tour-24

Eén van de grootste frustraties in mijn muzikale leven is dat ik mijn grootste held nooit live zag spelen. Frank Zappa. De man die in zijn eentje meer dan een meter in beslag neemt in mijn lp- en cd-kast. In 1988 had ik de kans om hem te gaan zien maar die liet ik om diverse (destijds begrijpelijke) redenen schieten. Een herkansing kwam er niet meer. De ’88 tour was zijn laatste. Op zoek naar de, volgens degenen die erbij waren, unieke Frank Zappa live-ervaring was ik overgeleverd aan zijn alumni en zijn zonen Dweezil en Ahmet. Toen beiden samen met de Zappa bandleden Scott Thunes en Mike Keneally op bevrijdingsdag 1991 in Paradiso een set met vooral Zappa klassiekers speelden, stond ik dus met mijn neus vooraan. Na afloop groette ik Dweezil, Thunes en Keneally en sprak ik een tijdje met de toen 17 jarige Ahmet. Onder anderen over zijn vader. Dichterbij zou ik nooit meer komen. Frank overleed in december 1993.

Er is nogal wat gebeurd sinds die tijd. Na het overlijden van hun moeder raakten de broers verwikkeld in een financieel en juridisch conflict waarbij ze op ordinaire wijze openlijk over straat rolden en over en weer met modder smeten. De introverte Dweezil leerde zijn vader’s muziek heel knap noot voor noot na te spelen en tourt al meer dan tien jaar de wereld rond met een Frank Zappa tributeband, de extraverte Ahmet kreeg na het overlijden van zijn moeder de zeggenschap over de BV Zappa. De kiem van het conflict. Lees verder

Advertenties

Onversneden nostalgie met The Magic Numbers

JPG_8126

In 2005 kwamen ze ineens voorbij op het roemruchte MTV2, hét Britse tv-station voor alternatieve muziek. De zender kreeg een welhaast legendarische status dankzij een succesvolle post-punk revival en de wederopstanding van de alternatieve gitaarmuziek.

Franz Ferdinand, Interpol, The Rapture, The Strokes, White Stripes. Etcetera. En ineens klonken daar de zomerse, rustgevende, melodieuze vocalen van The Magic Numbers doorheen. Een band die ook qua presentatie een buitenbeentje was. Een stel volslanke neo-hippies die lak leken te hebben aan alle geldende trends maar toch hun weg wisten te vinden in het hectische muzieklandschap van die tijd. Lees verder

Yodok III blazzt jazz en meer in Landgraaf

B99A9590k

Dat je nietsvermoedend een avondje Oefenbunker pikt. Als steun aan JazzBlazzt, een sympathiek initiatief dat provinciebreed geïmproviseerde muziek promoot en een podium biedt. En dat je dan wordt overreden door een muzikale tank. Een tank die zestig minuten daarvoor nog een zweefvliegtuigje was dat over het nietsvermoedende publiek dwarrelde. Enfin. Yodok III was in Landgraaf en dat hebben we geweten. Foto’s: René Bradwolff

Het was de naam Tomas Järmyr die me naar de zaal lokte. De Noorse drummer van (onder vele anderen) de psychedelische rockband Motorpsycho en één van de beste trommelaars van Europa. Samen met de Belgische gitarist en kunstenaar Dirk Serries en de Noorse tubaspeler Kristoffer Lo, vormt hij momenteel Yodok III. Tuba? Yes. En trompet.  Lees verder

Jools Holland brengt muziek en vreugde

4W3A1411k

Jools Holland is bij de mensen van mijn generatie wellicht bekend van de new wave band Squeeze, waarmee hij vooral in de late jaren ’70 furore maakte. De kans dat de pianist vooral wordt geassocieerd met zijn BBC TV Programma Later… with Jools Holland en de jaarlijkse nieuwjaarsshow Hootenanny is echter vele malen groter. Inmiddels tourt hij ook alweer 25 jaar de wereld rond met zijn Rhythm and Blues Orchestra. Het 20-koppige gezelschap waarmee hij afgelopen donderdag neerstreek in de Limburgzaal in Heerlen. Foto’s: René Bradwolff

De tijden van Squeeze lijken verder weg dan ooit, al zat diens drummer Gilson Lavis nog steeds achter de kit en katapulteerde zanger Marc Almond ons ook fors terug in de tijd. Vroeger scoorde hij hits met het synthpopduo Soft Cell maar al snel schoot hij muzikaal diverse andere richtingen op. Zo nam hij vorig jaar samen met Holland en zijn orkest een album op en belandde hij aldus in Heerlen. In goed gezelschap, zo bleek. Want onder de andere gastvocalisten bevond zich ook de soul-en gospelgigant Ruby Turner. Nu moeten we dat ‘gigant; niet te letterlijk nemen want Turner was de enige persoon op de bomvolle bühne die nog kleiner was dan Holland zelf. Haar daden bleken echter minstens zo groot als die van de gedreven bandleider. Lees verder

Born From Pain: Ware liefde in Bluff

51977545_2360753360827272_4756801478616678400_o

Born From Pain werd 22 jaar geleden opgericht en al snel een van de voornaamste vaandeldragers van de roemruchte M.O.C. (Mijnstreek Oost Crew) hardcore scene. Na acht albums, tournees over de hele wereld en shows met o.a. Hatebreed, Madball, Soulfly, Limp Bizkit, Slayer en Agnostic Front is ze nog steeds een belangrijke speler in de Europese scene. En als een band van dat kaliber ervoor kiest om de release show van haar nieuwe album in het uiterst bescheiden Café Bluff te organiseren dan weet je dat het wel eens een memorabele avond kan worden…  Lees verder

Uitmuntend Insomnio eert de serieuze Zappa

Woensdagavond beleefde het Amsterdamse Muziekgebouw de première van de korte tour die het Utrechtse ensemble Insomnio, onder leiding van de Duitse dirigent Ulrich Pöhl, maakt met Frank Zappa’s ‘The Yellow Shark’. In 2013 speelde ze al enkele stukken uit dit werk maar deze keer komt het in al haar glorie voorbij, inclusief de passages waar vrijwel niemand de vingers aan durft te branden. En meer…

1000004000000413

‘Het stuk is een rijke optocht van textuur in kleur. Het weerspreekt zijn volmaakte waanzin, en meesterschap. Frank regeert met Elmore James aan zijn linker- en Stravinsky aan zijn rechterhand. Hij regeert en overheerst met de vreemdste instrumenten.’ (Tom Waits over ‘The Yellow Shark’)

The Yellow Shark is het laatste album dat Frank Zappa uitbracht voor hij, een maand later, overleed. Het is een verzameling korte concertwerken bestaande uit oude stukken en nieuwe composities. Die laatste schreef hij voor Ensemble Modern, een internationaal ensemble voor moderne klassieke muziek, uit Frankfurt. Het album werd in 1992 live opgenomen tijdens concerten in Frankfurt, Berlijn en Wenen en zette Zappa definitief op de kaart als componist van serieuze hedendaagse muziek. Na de eerste uitvoering in Frankfurt, die live werd uitgezonden op TV, volgde een twintig minuten durende staande ovatie. Lees verder

Steve Harley & Cockney Rebel

B99A8415k

In 1973 verlieten zanger/gitarist Steve Harley en drummer Stuart Elliot voor het eerst het Britse eiland, om met hun glamrockband Cockney Rebel de debuutsingle ‘Sebastian’ te promoten bij Avro’s Toppop. De plaat werd overal genegeerd maar bereikte hier (en in België) de tweede plek van de Top 40, waarmee de internationale carrière van de band in gang werd gezet. Een jaar later stonden ze op Pinkpop. Inmiddels is het 46 jaar na dato en staan beide heren nog gewoon met hun band op de planken van de Limburgzaal. Grijzer en met de nodige fysieke ongemakken maar nog altijd in staat om een ijzersterke show neer te zetten. Foto’s: René Bradwolff

Toen ik Steve Harley & Cockney Rebel in 1989 ging zien in Sittard, in het fonkelnieuwe Fenix, had ze haar grootste successen al bijna 15 jaar achter zich. Op het moment dat ik met mijn vrienden, die wél fan waren, voor de gezelligheid de reis naar Sittard aanvaarde had ik helemaal niets met de band maar na de energieke show was ik liefhebber. Zeven jaar later zag ik Harley opnieuw, nu in Vaals (Spuugh). Zonder Cockney Rebel was het een stuk gezapiger. Mijn interesse ebde weg en ik verloor de man uit het oog. Lees verder

De ruimtereis van Dayz of the Soyuz

5P2A1143

We zien een oude lanceerbasis in de Soviët Unie, een Soyuzraket en een lift-off. Wat volgt is een adembenemende reis door de ruimte. En dat allemaal gewoon vanaf onze plek voor het podium van de Oefenbunker. De trip door het heelal vindt plaats op een groot projectiescherm, waarbij het aan weerskanten in het duister opgestelde Brabants/Limburgse kwartet Dayz of the Soyuz (ex Barosz en Fabrik Royale) al improviserend een doeltreffende soundtrack verzorgt. Uiteraard denken we dan geregeld aan Pink Floyd op de drempel van de sixties naar de seventies, zonder dat het enig moment als een kopie klinkt. Ook zijn illustere Kraut- en spacerock acts als, bijvoorbeeld, Tangerine Dream en vooral Ozric Tentacles nooit ver weg. Maar ook hier weet Dayz of the Soyuz een eigen sfeer te scheppen. Terwijl de zaal zich vult met wierook bouwt de set zich geraffineerd op. Het blijft spannend tot aan de intense en dreunende climax volgens Amenra protocollen. Pas als na afloop de zaallichten aangaan belanden we weer met onze voeten op de Landgraafse aarde maar in het hoofd zweeft het nog even voort. ‘Days of the Soyuz is de ultieme show voor space rockers, prog & synth liefhebbers en ruimtevaart aficionado’s’, schrijft de band in haar biografie. Daar is geen woord van gelogen. Must see voor de liefhebbers!

Gezien: Days of the Soyuz in Oefenbunker, Landgraaf op 18 januari 2019. Foto’s: Sascha Teschner. Lees verder

Abums 2018

170368

Ik wilde even wachten tot nieuwjaarsdag maar hij was al klaar dus waarom niet?  En de komende dagen zal er waarschijnlijk niets verschijnen dat me zoveel luisterplezier schonk als onderstaande tien albums. Mijn eindejaarslijst dus. Zoals altijd níet goedgekeurd door de ‘muziekpolitie’ (Janelle Monáe? WTF?!) en dat wil ik graag zo houden. Opvallend: voor het eerst sinds 1996 (Transpunk) weer een regionale band in de eindlijst. Oh ja, en Blur op een gedeelde derde plaats 😉

Op naar 2019. Ik wens jullie vanaf deze plek alvast een goeie roetsj! Lees verder

Heavy christmas met Emile Roemer

4W3A8171kDeath Alley

‘An unforeseen future nestled somewhere in time. Unsuspecting victims no warnings, no signs. Judgment day the second coming arrives. Before you see the light you must die.’ Het is niet de kersttoespraak die je van de burgemeester van een provinciestad zou verwachten. Toch was het de Heerlense burgervader Emile Roemer die de dag voor de heilige avond in een uitverkochte Nieuwe Nor het woord van Slayer predikte. Foto’s: René Bradwolff

De gewezen SP-fractievoorzitter, lijsttrekker en vooraanstaand Tweede Kamer-lid stak zijn voorliefde voor de stevige muzieksoorten nooit onder stoelen of banken en dat resulteerde afgelopen zondag in een memorabel avondje hardrock en heavy metal tijdens Rumoer met Roemer. Lees verder