De voetbaljournalist Johan Derksen is tegenwoordig vooral bekend van het spraakmakende televisieprogramma Voetbal Inside. Maar voetbal is slechts werk. Dat zegt ie zelf. Zijn ware passie is muziek. En dat was te merken, afgelopen zaterdag in Heerlen, waar hij in een uitverkochte Limburgzaal de blues predikte met zijn show Johan Derksen Keeps The Blues Alive.

Hoewel zijn naam het grootst op het affiche staat verblijft Derksen in het theater vooral in de schaduw. Want hoewel hij doorgaans het hoogste woord heeft, beperkt hij zich deze keer tot af- en aankondigingen, het af en toe verstrekken van relevante informatie en een enkele grappige kwinkslag. Uit liefde voor de muziek zette hij deze show op de rails en door er zijn naam aan te verbinden werden deuren geopend die normaal hooguit op een kier zouden staan. Dat was zijn drijfveer, het podium boeit hem niet zo. Lees verder →

Triptides

Het lag hier weer eens een tijdje stil. Kwestie van drukte, persoonlijke omstandigheden en prioriteiten. Wat hebben we hier gemist. Triptides (Bloedmooie psychedelica uit California in de Oefenbunker op 23 maart). Kadavar (Duitse Black Sabbath fans met een voorliefde voor zware psychedelica, vintage kleding en ventilatoren) en Mt. Atlas (een debuterende Heerlense superband die headliner Kadavar van de planken speelde) in de Nieuwe Nor op 8 april. The Grandmothers of Invention (afscheid van de hoogbejaarde Frank Zappa alumni Don Preston (85) en Bunk Gardner (84) op 25 april in de Nieuwe Nor. Ed Mann (64) was er ook en ondergetekende (50) mocht als een van de Disco Boyz plaatjes draaien. Top avond!). Kings & Queens Gathering (op Koningsnacht 26 april in de Oefenbunker met o.a. Hot Rod Riot en uw eigen DJ Head Music). Amy Jo Doherty and The Spangles (De zus van Pete Doherty met een doldwaze show in een nagenoeg lege Oefenbunker op 28 april). Bevrijdingsfestival Heerlen (5 Mei op het Pancratiusplein met onder anderen alweer een gloriërend Mt. Atlas en een melig dansfeestje met Donnie). Gelukkig hebben we wel de foto’s van René Bradwolff nog. Lees verder →

Leo Blokhuis was 13 jaar in 1974 en werd in het hart geraakt door Killer Queen. Roel van Velzen was 13 jaar in 1991, het jaar dat Freddie Mercury stierf. Blokhuis’ liefde bekoelde in 1980, van Velzen werd juist gegrepen door de sound van de eighties. Greatest Hits 1 versus Greatest Hits 2. Het is de inleiding tot A Night At The Theatre, een eerbetoon van een ‘popprofessor’ en muzikant aan één van de grootste en meest succesvolle bands uit de popgeschiedenis.

Ikzelf was 13 in 1980. Oud genoeg om de platen uit de jaren ’70 van voor tot achter te kennen, net op tijd om de band tijdens haar resterende tournees te gaan zien. De Hot Space Tour, de Works Tour en de Magic Tour. Shows die een impact maakten die tot op de dag van vandaag nooit meer zou worden overtroffen. Ondanks dat ook ik vond dat Queen’s muziek uit die periodes niet in de schaduw kon en mocht staan van het ‘oude’ werk. Lees verder →

Drie jaar geleden speelde Snarky Puppy in de Limburgzaal één van de meest bejubelde shows van de laatste jaren. Niet op zijn minst dankzij Hammond-speler Cory Henry. Die was afgelopen vrijdag terug in Heerlen dankzij een een-tweetje tussen JazzOUT! en Jazz Maastricht. Met zijn nieuwe band The Funk Apostles én hoge verwachtingen. Foto’s René Bradwolff

Hoge verwachtingen dus. Op basis van de genoemde show met Snarky Puppy en vanwege zijn staat van dienst. Cory Henry (Brooklyn, 1987) tourde namelijk met onder anderen Bruce Springsteen en P. Diddy en bracht twee succesvolle solo albums uit, die met name hoog scoorden in jazz- en gospelkringen. In Heerlen beleven we de aftrap van zijn huidige Funk Apostle tour en dan betekent swingen met een hele grote S. Heersend vanachter zijn Hammond B3, Moog en Harpejji neemt Henry tevens de vocalen voor zijn rekening en ook daarin slaagt hij met vlag en wimpel. Lees verder →

Midge Ure is een grote meneer. We kennen hem vooral van Ultravox en zijn solo-carrière maar hij speelde daarnaast onder meer in Slik, The Rich Kids, Thin Lizzy, Visage en uiteraard Band Aid, waarvan hij met Bob Geldof de grote initiator was. En diezelfde Midge Ure stond vorige week op de planken in Heerlen, met voldoende hits op zak om een verzamelalbum te vullen.

Midge (die eigenlijk James heet) werd volwassen in het post punk- en new wave-tijdperk en brak door naar de mainstream met synth pop en art rock. Vaak zweverig, soms duister en veelal dansbaar. Dat hij in Heerlen in de Rabozaal van het Parkstad Limburg Theater een seated concert zou geven deed vooraf al veel wenkbrauwen fronsen maar de eigen keuze voor Sailor- en The Sweet frontman Pete Lincoln als support is nog veel weirder. Sterker nog, het moment waarop Lincoln (solo met twaalfsnarige gitaar) de zaal vol Ure fans de jolige 70’s feestkraker Glass Of Champagne laat meeklappen is surrealisme ten top. Een deel van het publiek gaat aarzelend overstag, de rest kijkt elkaar verwonderd aan of knijpt zichzelf in een arm. Lees verder →

Ooit waren De Sufgerukte Wallies een begrip in de regionale muziekscene en ver daarbuiten. De legendarische galeislavenrockers uit Tenesschen die alweer een hele poos node worden gemist. Maar er is nu een prima alternatief. Zanger Liefdesspelonk Vonk (a.k.a. Lovecavern) en gitarist Safari Safari vormen tegenwoordig namelijk, samen met drummer Kapitein Knier, De Schuldjongens. Afgelopen vrijdag presenteerde het trio haar eerste elpee, Everything You Hate Is On The Run, in Cultuurhuis Heerlen. Foto’s: Laura Siliquini Lees verder →

25 Jaar geleden was ik erbij toen ze in Unitas in Brunssum werden uitgejoeld. Omdat het conservatieve deel van de headbangers de experimenteerdrift van deze internationaal vermaarde Death Metal gigant uit Enschede niet pruimde. Onder leiding van frontman Patrick Mameli klonk er in die tijd namelijk steeds meer jazz en prog door al dan niet met hulp van gitaarsynths. Dat laatste werd nogal eens als blasfemie gezien.  Lees verder →

Een jaar na zijn bezoek aan de Limburgzaal stond Queensrÿche-zanger Geoff Tate opnieuw op een Heerlens podium. Deze keer dat van de Nieuwe Nor. Niet met een akoestische set maar met een integrale uitvoering van het legendarische en tijdloze album Operation: Mindcrime. Uit 1988 en dus alweer dertig jaar oud. Dat moest gevierd. Met een sterke band, een vette sound en Tate zelf die nog uitstekend bij stem bleek. Al dan niet een beetje geholpen door sjoemelsoftware maakte hij er een groot feest van. Een feest der herkenning (na het gevierde album kwam als toetje nog een handvol publieksfavorieten voorbij) maar ook een feest voor hardrockend Parkstad Popstad, dat in een bomvolle zaal andermaal bewees dat het genre leeft in deze contreien. Nieuwe Nor, doe er je voordeel mee! Foto’s: René Bradwolff  Lees verder →