Ja ik ben een beetje blogmoe de laatste tijd. Vandaar tot dusver nog geen verslag van Temples (Keulen) en Ensemble Musik Fabrik (Amsterdam). Terwijl ze beiden uitstekende shows gaven die alle aandacht verdienen. Dus toch maar even het toetsenbord afgestoft…

Lees verder →

Als er één band is wiens bezettingswisselingen een eigen plek verdienen op Wikipedia, dan is het Yes. Vanaf de oprichting in 1968 versleet de prog- en artrockgigant maar liefst 19 bandleden, waarvan een deel de band verliet om later (soms meermaals) weer terug te keren. De meest tot de verbeelding sprekende en succesvolle line up’s zijn die uit de vroege jaren ’70 en ’80. De eerste leverde inmiddels klassieke albums af als ‘Fragile’ en ‘Close To The Edge’. De tweede zorgde in 1983 voor de grote commerciële doorbraak met ’90125’ en de daarvan afkomstige wereldhit ‘Owner Of A Lonely Heart’.

Lees verder →

Ryanne van Dorst zette ooit als Elle Bandita de Nederlandse clubscene op stelten maar is tegenwoordig bij het grote publiek vooral bekend van Expeditie Robinson en het BNN programma Geslacht. Met haar huidige band Dool leverde ze onlangs het uitstekend ontvangen album ‘Here Now, There Then’ af. Een plaat die wordt gepromoot middels een Europese tour, die haar afgelopen vrijdag naar de Oefenbunker in Landgraaf bracht. Foto’s: René Bradwolff

Opgewarmd door de black metal formatie Dood, die jammerlijk (deze band verdiende beter) werd gehinderd door een erbarmelijk geluid, kreeg het in grote getale opgekomen publiek een volvet menu vol psychedelische hardrock, groovende sludge, doom- en postmetal voorgeschoteld. Verpakt in acht songs die, ondanks de soms lange speelduur, van begin tot eind boeiden. Soms verrassend poppy, dan weer trippy maar op momenten ook zonder mededogen aanleunend tegen een loodzware band als Amenra. Lees verder →

Twee weken na het eerbetoon aan ‘Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club Band’ door The Analogues staat er een ander legendarische popplaat centraal in de Rabozaal in het Parkstad Limburg Theater. Deze keer niet van The Beatles maar van The Beach Boys, die door een groep bekende Nederlandse artiesten worden geëerd vanwege een halve eeuw ‘Pet Sounds’. Foto’s: René Bradwolff

De overeenkomsten met het avondje Analogues zijn niet te negeren. Er is een achttien-koppige band met blazers, strijkers en oude bekenden uit de Nederpopscene, er staat flink wat vintage apparatuur op het podium en er wordt toegewerkt naar een integrale uitvoering van het betreffende meesterwerk. Popprofessor Leo Blokhuis is er om de boel aan elkaar te praten, dus niets lijkt een geslaagde avond in de weg te staan. Lees verder →

Een oude bekende, zaterdagavond in de knusse (en uitverkochte) INGzaal van het Parkstad Limburg Theater. Deeldeliers, het gezelschap rond Jules Deelder en Bas van Lier doet namelijk ook tijdens haar derde tour Parkstad aan. Deze keer met een theatervoorstelling, waarbij er beduidend meer ruimte is voor gesproken woord dan tijdens de voorgaande clubtours. Toch staat ook tijdens deze ‘Deeldelarie’ show haar muziek centraal. Swingende Hammond-jazz met veel ruimte voor de scheurende tenorsax van Boris van der Lek. Soms bluesy, soms afbuigend richting soul en een enkele samba. Deelder tikt op die momenten vooral ijverig met zijn brushes mee met de meesterlijke drummer Erik Krooger maar blijkt ook behoorlijk te kunnen zingen. Lees verder →

Coverbands, ik heb er niets mee. Een man op leeftijd die met plaksnor Freddie Mercury imiteert is aan mij niet besteed. Toch zat ik woensdagavond in een volle Rabozaal klaar voor The Analogues. Een Beatles-coverband. Zonder plaksnorren, gekke pakjes en Beatle-boots maar met een bus vol blazers, strijkers en andere muzikanten én een verzameling vintage instrumenten en amps waar je een museum mee kunt vullen.

Het verhaal is bekend. The Beatles stopten in 1966 met touren omdat ze niet boven het gekrijs van het publiek uitkwamen. De band omarmde de opnamestudio als speeltuin en laboratorium voor geluidstechnische en muzikale experimenten, waarmee ze samen met producer George Martin het geluid van de popmuziek voor altijd veranderde. Niets was te gek omdat het werk toch nooit live uitgevoerd zou worden. Drie jaar later viel de groep uit elkaar en niemand zou ooit weten hoe de pronkstukken uit de late Beatlescatalogus live zouden hebben geklonken. Totdat vijf muzikanten uit Nederland na jarenlang alle benodigde apparatuur te hebben verzameld, als The Analogues in het diepe sprongen. Met groot succes en lovende recensies. Lees verder →

Lees verder →

Het is alweer een jaar geleden dat David Bowie onverwacht overleed, maar de legende leeft voort! Om dat te vieren brengt een aantal artiesten uit de Parkstad Popstad scene een puik eerbetoon aan de veelzijdige artiest. Negen verschillende formaties graaien gretig in zijn uitgebreide nalatenschap.

De grote hits, wat obscuurder materiaal, in welk jasje zal het verschijnen? Glamrock? Soul? Singer-songwriter? Artrock? Disco? Het kan echt alle kanten op gaan. Het zal hoe dan ook een feest der herkenning zijn.

Kom naar de Oefenbunker voor een gezellig avondje en geniet van de vele mooie namen voor een heel zacht prijsje!

20:00 Bowie tunes by Head Music (DJ)
21:00 Zoë Kroezen & band
21:25 Franka Hoebers
21:50 Lotte Walda
22:15 Joan-Ann Lukas & band
22:40 Sem Dylan
23:05 Season On The Line
23:40 Aicha Cherif
24:00 Sugar Plum Fairy
24:30 Bowie tunes by Head Music (DJ)
Narration: King Mobe

Doors: 20:00 uur / Start: 21:00 uur
VVK 5 euro/ BOX 5 euro
Info & tickets: oefenbunker.com

Zeer, nee, ZEER onder de indruk van Lazarus Musical in Kings Cross Theatre London. Een prachtige en uiterst emotionele rollercoster. Het mooie verhaal, de uitstekende cast met vooral een excellerende Michael C. Hall (die qua zang akelig dicht in de buurt van Bowie komt), de uitstekende band en boven alles de tijdloze songs. Dat David Bowie dit theaterstuk voltooide terwijl hij stervende was gaf het geheel een extra lading. Nog nooit zag ik zoveel mensen zo ontroerd een theater verlaten. Om nooit te vergeten. Must see voor alle Bowie fans!

Lazarus (Kings Cross Theatre, London – 11 december)

In 2011 speelde acteur Frank Lammers de theatervoorstelling Low Yo Yo Stuff van het Noord Nederlands Toneel. Hierin vertolkte hij de rol van Rikkie Black, een Captain Beefheart-fan die denkt in het hoofd van de zijn idool te zijn geboren. Het verhaal is een surrealistische trip door het wonderlijke universum van Don van Vliet (Beefheart’s geboortenaam) waarbij het herwinnen van persoonlijke, artistieke en maatschappelijke vrijheid centraal staat. Deze maand keert Lammers terug met een tourversie van de voorstelling die hem op een ijskoude zondagavond naar de Effenaar in Eindhoven brengt.

Naast een intrigerende kijk in het hoofd van een ongeremd genie, is de voorstelling boven alles een spetterend muzikaal eerbetoon aan Beefheart’s muziek. De uitstekende band bestaat uit leden van The Ex, Sjako en Urban Dance Squad en maakt grote indruk. Hoewel Beefheart’s werk niet altijd exact wordt nagespeeld wordt de essentie vol geraakt. Lammers vlecht zijn monoloog tussen de songs door, is geestig en weet ook als vocalist te overtuigen. Zijn uithalen zijn niet zo hoog en oorverdovend als die van de kapitein zelf maar zijn passie en bezetenheid compenseren dat dubbel en dwars. Lees verder →