Franse alternative metal die flirt met zowel post- als artrock en op momenten doet denken aan Tool en 3 Doors Down. Met swingende baslijnen, inventieve gitaarriffs en spannende drumfills. LizZard lijkt op maat gesneden voor een open minded zaaltje als de Oefenbunker. Waar men niet bang is om gretige doch onbekende muzikanten als deze een podium te geven zodat er ook in de toekomst puike bands als LizZard zullen zijn en waar de Kensingtons van deze wereld een eerste duwtje richting de top kunnen krijgen. En als de opkomst dan een keer tegenvalt dan nodig je toch gewoon iedereen uit op het podium… Iedereen, behalve Parkstad Popstad hoffotograaf René Bradwolff, die het slotstuk van een uiterst geslaagde avond mocht vereeuwigen. Sta je niet op de foto, dan heb je iets gemist! Lees verder →

Al 15 jaar is The Coral een van mijn favoriete bands. Omdat ze al drie ep’s en acht albums op rij topkwaliteit levert en me live nog nooit teleurstelde. Zo ook vrijdagavond in Luxor Köln. Lees verder →

Na Lucas Hamming en Jett Rebel kwam alweer een graag geziene gast terug naar Parkstad Popstad. In het geval van DeWolff is dat niet vreemd, aangezien de bandleden geboren zijn in Heerlen en Brunssum. Doorgebroken vanuit Geleen maar tegenwoordig residerend in Utrecht. Met heel het land aan haar voeten, vijf studio-albums op zak en tien jaar aan tourervaring, keerde de band afgelopen donderdag terug naar de Nieuwe Nor voor een stijf uitverkochte show. Foto’s: René Bradwolff

Hoewel DeWolff voornamelijk uit hetzelfde vaatje tapt als tijdens haar eerste doortocht in de Nieuwe Nor, klinkt ze aanzienlijk veelzijdiger maar ook een stuk minder onstuimig dan destijds. Volwassen heet dat dan. En dat is in de wereld van de rock & roll niet altijd positief. Bij DeWolff is het een dubbeltje op zijn kant dat gedurende de show beide kanten op dreigt te vallen. Lees verder →

Jett Rebel is een graag geziene gast in Parkstad Popstad. Hij speelde er sinds november 2014 al vier spraakmakende shows. Vier in Heerlen, één in Landgraaf. Zijn optreden in de Nieuwe Nor werd uitgeroepen tot Parkstad Popstad Concert van het Jaar. Afgelopen vrijdag keerde hij terug in het kader van zijn volledig uitverkochte The Best Night Of Your Life tour en veroverde de voormalige Mijnstreek voor de vijfde keer. En weer was het raak. Foto’s: Rene Bradwolff

“We komen hier zo vaak, we voelen ons hier helemaal thuis”. Aldus Jett Rebel tijdens zijn vierde doorkomst in “heerlijk Heerlen, super Heerlen”. En het gevoel in de Limburgzaal is duidelijk wederzijds. Bij navraag blijken de meeste van de 1350 aanwezigen hem al eerder te hebben gezien. Maar eigenlijk heeft het multitalent geen vleierij nodig om het publiek voor zich te winnen. Zijn performance spreekt voor zich. Lees verder →

De Luxor en Gebaüde 9, beiden in Keulen, zijn mijn favoriete live clubs. Zalen van CBGB’s allure die, in tegenstelling tot al die nieuwe sfeerloze blokkendozen in Nederland, vanaf de entree tot op het toilet rock ’n roll ademen. Oud en gerafeld. Voor de échte live-ervaring moet je tegenwoordig de grens over (eat this, Effenaar en Doornroosje!) en dat komt goed uit want onze oosterburen kletsen ook niet de hele avond door de muziek heen, serveren bier in fles en glas en accepteren cash geld aan de bar. En dat allemaal op amper een uur rijden van de Head Music HQ. Zo, dat moest ik even kwijt. En nu muziek…

Voor de combinatie Savages / Bo Ningen willen we graag in de auto stappen. De vaandeldraagsters van de hedendaagse post-punk én de hyperkinetische Japanse spacerockers brachten samen al het freejazznoise-album Words To The Blind uit en touren nu samen door Europa. En hoe… Lees verder →

Nico Dijkshoorn en Herman Brusselmans. Het lijkt op voorhand een gouden combinatie. Twee rap van de tongriem gesneden vijftigers met een vlotte pen. Maar er zijn meer overeenkomsten. Beiden werkten aan het begin van hun loopbaan als bibliothecaris en beiden hebben een hoog rock ’n roll-gehalte. Muziek speelt dan ook een belangrijke rol in hun oeuvre. Dijkshoorn is naast schrijver ook gitarist, Brusselmans (ex-)drummer. De aankondiging van hun naamloze show schept daarom hoge verwachtingen: “Geen piano en een klein liedje maar een drumstel met echte mannenstokken en een gitaar vol vet.” Desondanks speelt muziek in de voorstelling een marginale rol. Zonder drumstel. Een gemiste kans. Lees verder →

“Suede steeg op in Paradiso. De terugkeer van de Londense rockband wordt steeds glorieuzer.”

Door omstandigheden heb ik nog geen tijd gehad om iets te schrijven over het weergaloze concert dat Suede afgelopen vrijdag gaf in een uitverkocht Paradiso in Amsterdam. Net zomin als ik iets heb geschreven over het bijzondere album ‘Night Thoughts’ en de bijbehorende film. En eerlijk gezegd had ik ook geen idee waar te beginnen. Want ben ik als groot fan wel in staat om de sublieme show van deze uit de as herrezen Britpoppioniers in woorden te vatten zonder te struikelen over eindeloze superlatieven, die vervolgens toch niet serieus zouden worden genomen wegens fanboy met een al te roze gekleurde bril? Misschien moet ik het daarom deze keer maar eens aan een objectieve professional over laten. Kom er maar in Menno Pot… Lees verder →

Wie afgelopen maandagavond de Nieuwe Nor binnentrad kreeg even het gevoel via de teletijdmachine van professor Barabas enkele decennia terug te zijn geflitst. Een DJ die vinylplaatjes draait van Pink Floyd en The Byrds. Bier uit glas en fles. Een podium vol antieke versterkers. En twee perfecte bands om het plaatje te completeren. Foto’s: René Bradwolff

Voor wie het nog niet heeft gemerkt: psychedelische rock is weer helemaal in. De space- en acidrock van vroeger heet nu psych en herverovert de wereld via bands als Temples, Pond en Tame Impala. Of dichter bij huis: Jacco Gardner en Pauw. Waar die laatste twee zich beperken tot een ietwat brave poldervariant, kleurt Tamarin Desert in de Nieuwe Nor beduidend verder buiten de lijntjes. Een vettere groove, meer fuzz en een aangenaam rafelrandje. De gitaren galmen alsof Steve Hillage zelf de effectapparatuur heeft afgesteld. Net als bij Hillage laat bij Tamarin Desert de zang af en toe iets te wensen over maar dat wordt ook hier dubbel en dwars gecompenseerd door het muzikale avontuur. Niet slecht voor een paar snotapen uit Noord-Limburg. Lees verder →