In juni 1994 vroeg de organisatie van het Jazz Open Festival in Stuttgart een aantal musici uit de band van Frank Zappa of ze tijdens het festival een eerbetoon wilden brengen aan hun voormalige werkgever, die een half jaar daarvoor was overleden. Daarmee was (toen nog) Band From Utopia een feit. Lees verder
Scorpions? Dat is toch die foute Duitse band die ons in de jaren ’80 en ’90 teisterde met tranentrekkende ballads als ‘Wind Of Change’, ‘Still Loving You’ en ‘Send Me An Angel’? Klopt. Maar dat was lang nadat Uli Jon Roth deel uitmaakte van de band. Foto’s: René Bradwolff
Scorpions werd opgericht in 1965 maar bereikte haar creatieve top mid-jaren ’70. Albums als ‘In Trance’ en ‘Virgin Killer’ groeiden mede dankzij de aanwezigheid van gitarist, zanger en songschrijver Roth uit tot genreklassiekers. Roth verliet de band in 1978, waarna de band met een radiovriendelijke Amerikaanse sound de weg naar de hitlijsten inzette. De eigenzinnige Roth koos voor neo-klassiek, prog, spacerock en trancedentale klanken en verwierf een cult-status. Lees verder
Het was weer eens moeilijk kiezen afgelopen zaterdag in Heerlen. Go Back To The Zoo en The Vagary in de Nieuwe Nor, K’s Choice in de Limburgzaal, Celine Cairo in de ING-zaal en Snowpop in het Cultuurhuis… Head Music koos voor het jeugdige talent aan de Sittarderweg. Foto’s: René Bradwolff Lees verder
En zoals altijd sluit ik het blogjaar af met mijn favoriete albums van de afgelopen twaalf maanden. Met deze keer weinig verrassingen voor de mensen die mij een beetje kennen of Head Music wel eens bezoeken. Een mooie mix van jong, oud, rock, pop en dance, dat dan weer wel. Uiteraard zal ik weer een en ander hebben gemist waar ik over een paar maanden spijt van heb maar dat laat ik tegen die tijd wel weten. Voor nu wens ik jullie een geweldig 2014 met prachtige muziek en eindelijk die nieuwe plaat van Tool.
1. Arctic Monkeys – AM
2. David Bowie – The Next Day
3. Peace – In Love
4. Jagwar Ma – Howlin
5. Queens Of The Stone Age – …Like Clockwork
6. Savages – Silence Yourself
7. Factory Floor – Factory Floor
8. Miles Kane – Don’t Forget Who You Are
9. Fish – A Feast Of Consequences
10. Suede – Bloodsports
“Smart, randy and touched by genius, the Sheffield band’s fifth album is an absolute triumph from start to finish.” Aldus het gezaghebbende NME. En daar is geen woord van gelogen. Vanaf de eerste draaibeurt kwam hij hier meedogenloos binnen om zich tot de dag van vandaag tussen de oren te nestelen. En, zoals dat een goede plaat betaamt, in het hart. De waanzinnige come back van grootmeester David Bowie en Peace’s debuut van het jaar ten spijt.
Een top 10 is een top 10 en dus staan deze platen niet in mijn jaarlijst terwijl ze goed genoeg zijn om toch te worden vermeld: Uncle Acid & The Deadbeats – Mind Control, David Lynch – The Big Dream en Hooded Fang – Graves. Check ‘em out!
Hoera het is weer lijstjestijd! Te beginnen met de beste concerten van het afgelopen jaar volgens ondergetekende. Nutteloos en subjectief maar altijd weer leuk om terug te blikken. Zeker in zo’n geweldig concertjaar als 2013. Net als vorig jaar scoorden de oude rotten het hoogst. Laat de jeugd het nog steeds afweten of ligt het toch aan mijzelf? Onderstaand mijn 10 favoriete concerten, met een (zelfs voor mij) verrassende winnaar.
1. Banned From Utopia (Jakobshof, Aachen)
2. Arctic Monkeys (MEH, Düsseldorf)
3. Suede (Paradiso, Amsterdam)
4. Johnny Marr (Pukkelpop, Kiewit)
5. Blur (Rock Werchter)
6. The Magic Band (Nieuwe Nor, Heerlen)
7. Claw Boys Claw (Bruis, Maastricht)
8. Fish (Effenaar, Eindhoven)
9. De Deeldeliers (Nieuwe Nor, Heerlen)
10. Jagwar Ma (Pukkelpop, Hasselt)
Een tribute band op de eerste plaats? Niet echt. Banned From Utopia is namelijk the real deal en maakte onlangs in Aken, met zes Frank Zappa alumni in de gelederen, het onmogelijke waar: “Midden in een sublieme uitvoering van de jazz-fusion gigant ‘Big Swifty’ verzucht mijn buurman dat dit in twintig jaar voor het eerst is dat de grote meester nauwelijks nog wordt gemist.” Twintig jaar na dato was het weer even als vanouds. Inclusief the Big Note. Fenomenaal, indrukwekkend, memorabel!
Op een haar na buiten de top 10 maar veel te goed om niet te vermelden: Metz (Muziekodroom, Hasselt), Project Object (Effenaar, Eindhoven), Slayer (Rodahal, Kerkrade), Miles Kane (Pinkpop, Landgraaf) en Chameleons Vox (Nieuwe Nor, Heerlen).
Jacco Gardner is hot. Vooral in het buitenland. Frankrijk ligt aan zijn voeten en hij is net terug van een tour in de VS. Psychpop en -rock is bezig aan een comeback en het jonge talent uit Hoorn lijkt de juiste man op de juiste plaats. The Horrors, Robert Plant en Temples zijn fan. The Guardian en NME zorgden voor een vette hype in Engeland. Foto’s: René Bradwolff
En als we dan toch namedroppen dan mag de naam Syd Barrett niet ontbreken. Daar koketteert Gardner namelijk graag mee. Bovendien is het de reden waarom ik in hem geïnteresseerd raakte. Helaas is het ook de reden waarom ik zijn album en zijn live show wat vond tegenvallen. Lees verder
Het was begin jaren ’80 tijdens de muziekles op de middelbare school dat ik geïnteresseerd raakte in Frank Zappa. In het lesboek ‘Met De Muziek Mee’ werd een hoofdstuk aan hem en zijn Mothers Of Invention gewijd. Via de bijbehorende geluidscassette behoorde ook zijn nummer ‘Plastic People‘ uit 1967 tot de leerstof. De bijbehorende foto toonde Zappa’s markante kop met die iconische snor. Daar wilde ik meer van horen.
Bij de fonotheek in Heerlen leende ik het dubbelalbum ‘You Are What You Is’ uit 1981. Vol verwachting zette ik thuis de naald in de groef van kant 1. Wat ik hoorde had niets te maken met de muziek uit de klas. Het klonk gelikt, leek op reggae en bevatte rare stemmetjes. En daarna volgde een country song. Nummer drie ‘Doreen‘ dáár kon ik iets mee, maar het kinderdeuntje dat er op volgde was ook weer niet aan mij besteed. Ik geloof niet dat ik het destijds vier plaatzijden heb volgehouden. ‘You Are What You Is’ ging retour en ik stortte me weer op de vertrouwde albums in mijn platenkast. Led Zeppelin, David Bowie, Pink Floyd, Queen… Lees verder
Afgelopen zaterdag vond de eerste editie van JazzOUT plaats. Het festival ter afsluiting van de Heerlense jazz maand was met maar liefst 1.300 bezoekers een doorslaand succes en lijkt nu al een blijvertje. Foto’s: René Bradwolff
Drie podia, een Jazzstreet en 11 acts, de organisatie van JazzOUT pakte de zaken meteen grootschalig aan. Ook qua programmering, want naast de nodig euregionale talenten en grootheden prijkten ook gelouterde namen als Candy Dulfer, Mike del Ferro en Larry Graham op het affiche. Lees verder
Don van Vliet was een componist, zanger, muzikant en beeldend kunstenaar. Als Captain Beefheart zette hij met The Magic Band vanaf de mid jaren ’60 de muziekwereld op zijn kop. Van Vliet trok zich in 1982 terug uit de muziekwereld en overleed in 2010 maar zijn Magic Band zette afgelopen vrijdag nog gewoon Poppodium Nieuwe Nor op zijn kop. Foto’s: René Bradwolff
Beefheart schudde de muziekwereld op met een eigenwijze mix van bluesrock, progresieve jazz en psychedelica. Zelf noemde hij het “folkblues voor de 21ste eeuw” maar nu de 21ste eeuw in volle gang is, blijkt zijn werk nog net zo opzienbarend en imposant als destijds. Lees verder
In 1992 werd Suede op basis van haar debuutsingle ‘The Drowners’ door Melody Maker uitgeroepen tot best new band in Britain. Melody Maker bestaat al jaren niet meer maar Suede is still going strong en liet zaterdag in Amsterdam horen en zien hoe een reünie meer kan zijn dan schaamteloos graaien en teren op oude roem. Foto: Simon Q
Toen de Britse glamrockers van Suede in 2010, zeven jaar na de split, reüneerden voor een (eenmalig) benefietconcert in de Londense Royal Albert Hall, kon niemand vermoeden dat het vuur dusdanig zou oplaaien dat de band drie jaar later in Amsterdam haar derde succesvolle tour sindsdien zou afsluiten. Met een spectaculair goede show, een uitstekend comeback album op zak en vitaler dan ooit. Lees verder
Head Music 